آفاتی که افراد مذهبی را تهدید می کند

یکی از آفت هایی که افراد مذهبی را تهدید میکند، عُجب و خودبزرگ بینی است،عُجب و خودپسندى عبارت است از اینکه انسان خود را صاحب کمالات ببیند, آن کمالات را نیز از خود بداند, و به وجود این کمالات در دیگران توجه نداشته باشد و بدین خاطر در نفس خودش احساس رضایتمندی از خود نماید و به خود ببالد و در نتیجه فراموش نماید که او از خودش هیچ ندارد و همه چیزش از خدا است.

یکی از آفت هایی که افراد مذهبی را تهدید میکند، عُجب و خودبزرگ بینی است،عُجب و خودپسندى عبارت است از اینکه انسان خود را صاحب کمالات ببیند, آن کمالات را نیز از خود بداند, و به وجود این کمالات در دیگران توجه نداشته باشد و بدین خاطر در نفس خودش احساس رضایتمندی از خود نماید و به خود ببالد و در نتیجه فراموش نماید که او از خودش هیچ ندارد و همه چیزش از خدا است.
صاحب جامع السعادات در مورد عُجب نوشته است: «عُجب یکى از هلاک کننده‏هاى بزرگ و از رذیلانه‏ترین ملکات بداخلاقى است». رسول خدا(ص) در مذمت عُجب فرموده است: «سه چیز هلاک کننده‏ى آدمى است (هلاکت به لحاظ حیات انسانى و ایمان)؛ حرصى که اطاعت و پى‏گیرى شود، هواى نفسى که تبعیت گردد و عُجب انسان نسبت به خودش».افراد مذهبی بیشتر در معرض عُجب هستند تا دیگران به خاطر اینکه این افراد بیشتر به اعمال خود دقت می کنند و مواظبت دارند تا واجبات را به موقع و سر وقت انجام دهند و محرمات را تا حد امکان ترک کنند به همین خاطر بیشتر باید مواظب ابشیم که خدای ناکرده این صفت رذیله به دنبال ما بیاید. در روایات هست که ادب این است که وقتی از خانه خارج می شوی تا موقع برگشت احدی را از خود کمتر نبینی. یعنی ما حق نداریم هیچ کس را از خود کمتر بدانیم شاید او دارای کمالاتی است که در ظاهرش نمایان نیست البته این به معنای دوستی کردن با این افراد نیست بلکه در روایات از دوستی کردن با افراد فاسق نهی شده است.

*دومین آفتی که افراد مذهبی را تهدید می کند تکبُر و غرور است که علت این هم همان عجب است.

*آفت دیگری که گاها دیده می شود این است که متاسفانه در بعضی از هیئات مذهبی به نماز خصوصا نماز اول وقت اهمیت زیادی نمی دهند مثلا دیده می شود که تا نصف شب عزاداری می کنند و از آن طرف نماز صبحشان به قضا می ماند این نیز باید دقت شود که نماز از واجبات است ولی عزاداری بر امام حسین علیه السلام از مستحبات به شمار می رود. عزاداری بر حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام باید باشد ولی باید طوری برنامه ریزی شود که به سایر واجبات مثل نماز ضرر نرساند.

*آفت دیگری که هر ازگاهی دیده می شود این است که بعضی از مذهبی ها به درس و تحصیل اهمیت چندانی نمی دهند در حالی که تحصیل از مهم ترین و ضروری ترین مباحث است اگر ما مذهبی ها خوب درس بخوانیم و در آینده در دانشگاه و نهاد های دیگر کرسی تدریس در اختیار ما باشد خیلی بهتر می توانیم کارهای فرهنگی را در جامعه پیش ببریم. اما اگر این موقعیت دست کسانی باشد که هیچ تقیدی به دین و مذهب ندارند در این صورت کارفرهنگی کردن کار سختی می باشد.

*نکته دیگری که باید دقت کرد این است که مردم خیلی تیزبینانه به رفتار و اعمال ما نگاه می کنند اگر شخصی که اهل هیأت و مسجد نیست گناهی را در خیابان انجام دهد شاید مردم خیلی حساس نشوند اما اگر یک شخص مذهبی این گناه را انجام دهد اثر سوء آن در بین مردم خیلی بیشتر خواهد شد. بنده از خیلی ها شنیدم که علت نرفتن به هیأت و عزاداری را اعمال ناشایستی که از اعضای هیأت دیده اند ذکر کرده اند. البته این تفکر غلط هست ولی ماها نیز باید مواظب اعمال خود باشیم تا دست این طور افراد بهانه ندهیم.

*آفت دیگر می تواند شور بدون شعور باشد . ما باید اول شعور را کسب کنیم اگر این را کسب کردیم شور هم به دنبالش می آید ولی شور خالی هیچ وقت شعور نمی آورد.

البته ما مطمئن هستیم که هیچ یک از آفاتی که ذکر کردیم در شما دوست عزیز موجود نمی باشد و اینها را به خاطر پیشگیری عرض کردیم…