صفرنامه

دانشنامه طلبگی

در سوره توبه ایه ۱۲۲ ایین دانش اموزی علم دین را خداوند بیان فرموده اند که به ایه ی نفر معروف است.
در این آیه ۴ مسئله مورد توجه باید قرار بگیرد:
۱_هدف>هدف رسیدنی است زیرا ارزش هر کس به اندازه همتش است باید توجه به نعمات کردو نهایت استفاده را کرد و در نهایت این نعمات نیز باید در راه منعم خرج بشوند نه کس دیگر.کار خوب است برای خدا باشد نه کارهای خودمان را بپای خدا بنویسیم.
۲_وظیفه >دو چیز وظیفه ی ماست اولی بارگیری یعنی رشد کردن و دومی بازدهی یعنی رشد دادن است.ولی اما ایا لازم است که ما برویم و در همه کار وارد شویم؟خیر بلکه باید در اموری وارد شویم که روی زمین مادنه است  . در این جلسات باید خودمان پر بشویم نه وقتمان. اصلا چقدر باید درس بخوانیم ؟ طبق ایه باید به میزانی بخوانیم که بتوانیم در دین تفقه بکنیم.اگر زیادتر بشود یعنی اسراف شده است.
۳_مراحل >
۴_مصائب>
در باب استعداد ها باید چند چیز مورد توجه قرار بگیرد.
آگاهی به استعداد ها شناخت میدان استعدادها احاطه به قوانینی ک فعال کننده استعداد ها است.

۹۷/۲/۱۰

اگر وقف نشی!!!

اساسی ترین ایه مربوط به امر ولایت ایه ۲۵۵ سوره بقره است و بقیه ایات ولایی به مانند ایه ی مبارکه اکمال در بیان مصادیق این ایه ی مبارکه یعنی (۲۵۵ سوره بقره) میباشد.
در همین ایه ی مبارکه به هدف خلقت نیز اشاره شده است.
وقف نامه:
وقف نشی متوقف میشی بی ثمر میشی گم میشی کم میشی وقف نشی هیچ میشی.
وقف شامل : ۱_ مورد وقف ۲_ واقف ۳_ ناظر وقف ۴_ متولی وقف ۵_مورد مصرفی وقف ۶_صیغه وقف ۷_وقف نامه.
میزان ماندگاری افراد به میزان وقف انهاست؛
ما اگر خودمان را وقف نکنیم وقف خداوند متعال هیچ اثری نخواهد ماند در صد سال بعد از ما.
بگونه ای برای امام عصر کار بکنید که اگر مسیرتان به ایشان خورد بگویید بیش ازین نمیتوانستم در توانم نبود.
حضرت علی علیه السلام در نهج البلاغه میفرمایند:
فرق من با شما(مردم) در این است ک شما من را برای خودتان میخواهید (برای حفظ منافع و …) .
در حالت نماز هر چند وقت یکبار صیغه ی وقف را بخوانید تا تجدید عهد و بیعت بشود مثلا صیغه وقف حضرت علی در دعای کمیل > یا رب قو علی خدمتک جوارحی…..
بعضی از اذکار ک خاص هستند را بگذارید برای سر بزنگاه ها که حال خوبی دارید و زیاد بکار نگیرید که لوس نشود.

۹۷/۱/۲۰

۴ اصل تبلیغ

وظیفه طلاب ، انجام دادن کارهای بزرگ نیست بلکه انجام دادن کارهای زمین مانده است!

چهار اصل تبلیغ :
فرستنده : رب اشرح لی صدری
امکانات : یسر لی امری و احلل عقده من لسانی
گیرنده : یفقهوا قولی
تشکیلات : و اجعل لی وزیرا من اهلی

کتمان عجز

یکی از چیزهایی که انسان را کوچک می کند، این است که عجز و ایراد خود را به دیگران بگوید.

مثلاً فرض کنید انسان از نظر مالی ضعیف است؛ هرجا که می نشیند آن را بیان می‌کند!

یا اینکه فرض کنید بیماری دارد هر جا که می رود بیماری خود را به دیگران می گوید.

یا اینکه مثلاً با همسر خود مشکل دارد هر جا که می نشیند می‌گوید همسر ما اینطور است.

این رفتار به مرور زمان انسان را کوچک می کند و جایگاه و شأن او را تنزّل می دهد.

اما در مقابل اگر انسان، عجز و کمبودهای خود را به خداوند متعال و ائمه علیهم السلام بگوید بزرگ می شود. به خداوند عرض کند که خدایا من این مشکلات را دارم؛ آن وقت این موجب قرب او می شود. یکی از مصادیق این رفتار، جناب جُون غلام اباعبدالله الحسین علیه السلام است. به حضرت عرضه داشت: «آقا، درست است رنگ من سیاه است اما اجازه دهید در رکاب شما شهید شوم. شاید به واسطه شما عطر خوشی بگیرم و اصل و نسب پیدا کنم».جُون  توفیق شهادت در رکاب امام خود را پیدا کرد. زمانی که شهدای کربلا را دفن کردند پیکر جون را پیدا نکردند. بیستم محرم مردم دیدند از صحرای کربلا نوری به سمت آسمان می‌رود. هر چه نزدیکتر می شدند دیدند بوی خوشی به مشام می‌رسد. وقتی رسیدند دیدند پیکر مطهر جون غلام اباعبدالله علیه السلام است. بعد از ده روز پیکرش نورانی شده بود و عطر خوشی گرفته بود.کسی که عجز خود را به امام حسین علیه السلام بگوید اینطور او را می پذیرند.

حضرت علی علیه السلام در مناجات مسجد کوفه عجز خود را به درگاه خداوند متعال عرضه می کنند:

«مَوْلاىَ یا مَوْلاىَ اَنْتَ الْمَوْلى وَاَ نَا الْعَبْدُ وَهَلْ یَرْحَمُ الْعَبْدَ اِلا الْمَوْلى، مَوْلاىَ یا مَوْلاىَ اَنْتَ الْمالِکُ وَاَ نَا الْمَمْلُوکُ وَهَلْ یَرْحَمُ الْمَمْلُوکَ اِلا الْمالِکُ».

این چنین است که انسان به عظمت و بزرگی می رسد.